Percakapan bahasa Arab yang ringan dan santai antara dua orang teman, Ahmad dan Zaid, yang sedang berada di kantin sekolah atau kampus.
الحِوَارُ فِي المَقْصَفِ
(Percakapan di Kantin)
أَحْمَد: السَّلَامُ عَلَيْكُمْ يَا زَيْدُ. أَنَا جَائِعٌ جِدًّا
Ahmad: Assalamu’alaikum, Zaid. Aku lapar banget!
زَيْد: وَعَلَيْكُمُ السَّلَامُ يَا أَحْمَد. نَعَمْ، وَأَنَا كَذَلِكَ. المَقْصَفُ مُزْدَحِمٌ اليَوْمَ
Zaid: Wa’alaikumussalam, Ahmad. Iya, aku juga. Kantinnya ramai banget ya hari ini.
أَحْمَد: مَاذَا تُرِيدُ أَنْ تَأْكُلَ؟
Ahmad: Kamu mau makan apa?
زَيْد: أُرِيدُ أَنْ آكُلَ الرُّزَّ المَقْلِيَّ وَالدَّجَاجَ المَشْوِيَّ. وَأَنْتَ
Zaid: Aku mau makan nasi goreng sama ayam bakar. Kalau kamu?
أَحْمَد: أَنَا أُرِيدُ أَنْ آكُلَ المَعْكُرُونَةَ الحَارَّةَ
Ahmad: Aku mau makan mi pedas.
زَيْد: حَسَنًا، وَمَاذَا تَشْرَبُ؟
Zaid: Oke, terus minumnya apa?
أَحْمَد: عَاصِيرَ المَانْجُو البَارِدَ. الجَوُّ حَارٌّ جِدًّا اليَوْمَ
Ahmad: Jus mangga dingin. Cuaca hari ini panas banget.
زَيْد: جَمِيلْ! أَنَا سَأَشْرَبُ الشَّايَ المُثَلَّجَ. هَيَّا نَطْلُبُ الطَّعَامَ الآنَ
(Zaid: Mantap! Aku mau minum es teh aja. Yuk, kita pesan makannya sekarang.
أَحْمَد: هَيَّا بِنَا! أَنَا سَأَدْفَعُ الحِسَابَ اليَوْمَ
Ahmad: Yuk! Hari ini aku yang bayar/traktir ya.
زَيْد: شُكْرًا جَزِيلًا يَا صَدِيقِي! بَارَكَ اللهُ فِيكَ
Zaid: Terima kasih banyak, Sobat! Semoga Allah memberkahimu.
💡 المُفْرَدَات
Kosakata Penting
مَقْصَفٌ (Maqshaf) = Kantin
جَائِعٌ (Jaa’i’) = Lapar
مُزْدَحِمٌ (Muzdahim) = Ramai/Padat
أُرِيدُ (Uriidu) = Aku ingin
الرُّزُّ المَقْلِيُّ (Ar-ruzzul maqliyy) = Nasi goreng
الدَّجَاجُ المَشْوِيُّ (Ad-dajaajul masywiyy) = Ayam bakar/panggang
المَعْكُرُونَةُ (Al-ma’kuuruunah) = Mi / Makaroni
عَصِيرُ المَانْجُو (Ashiirul maanjuu) = Jus mangga
الشَّايُ المُثَلَّجُ (Asy-syaayul mutsallaj) = Es teh